بانوی عمارت

حس می کنم سالهای زیادی دیر به دنیا آمدم.
این جا که هستم برایم همه چیز٬ همه کس غریبه است.
این جا همه چیز عریان است.
من از عریان بودن می ترسم.
کاش زمان میرفت به عقب!
درست آن جا که در عمارت قاجاری
روبنده ام را بالا بزنم و با چشم های سرمه کشیده ام؛ از پشت تمام این شیشه های رنگی اتاق به حیاط نگاه کنم.
آن جا که درست کنار حوض تو نشسته ای و هندوانه های روی دستت را به آب
می اندازی.
ومن دلم برای تک تک سیبیل های
مردانه ات غنچ رود

#رها

#ادم نباس بانوی عمارت بببینه اونم هر شب
#شازده