قربانی

Raha:
اگر من جای ابراهیم بودم
اگر خدایان برایم هر روز طبق های مائده میفرستادند
اگر هر شب مرا به لالایی موتزارت مهمان میکردند
اگر هر عصر کنار حیاط کوچکم مرا به فنجانی قهوه دعوت میکردند
اگر بهشت را با همه ی بزرگیش پشت قباله ام میزدند
حتی اگر اتش را برایم گلستان میکردند
پای تو که به وسط می امد
پایم که هیچ دستمکه هیچ قلبم میلرزید
من کجا توان خنجر کشیدن بر گلوی نازک تو را داشتم
دستی که توان خنجر کشیدن بر گلوی نازکت را دارد از بیخ بریده باد
ان دست را نمیخواهم
ان قلب را نمیخواهم
اگر ابراهیم بودم پای تو که وسط می امد
همان لحظه عطای پیامبری را به لقایش میبخشیدم
بهشت را با همه بزرگیش با امنیت اغوشم
تاخت میزدم
پدر ژپتویی می شدم اسیر در شکم ماهی ولی نگران تو
اگر من جای ابراهیم بودم...
چه خوب که جای او نیستم
چه خوب که گردن نازکت سیبل هوس خدایان نیست

رها