تو هم با ما نبودی

میان ما هزاران پنجره کور و بی حوصله ایستاده است.
پنجره هایی که عبور هیچ اشعه نوری را بر
نمی تابند
بین ما هزاران فرسنگ راه است
پر از سنگلاخ
پر از شن های چند ضلعی تیز
و کفش هایی که پاره است ،
از بس تمام راه های نرفته را رفته است.
مگر می شود به پاهای متورم خونی حرفی از رفتن زد؟
رفتن کار تازه نفس هاست ؛
ما چون پیرزنان هزاران ساله مدفون در غارهای تجدد،
چپق های تار عنکبوت بسته هم نسل هایمان را

دود می کنیم،
و برای زخم بستر نشدنمان گاه به این پهلو و آن

پهلو می چرخیم
میان ما هزاران هیچ معلق بین سکوت و کلام جاری است
میان ما تنها مرگ است که دروغ نمی گوید،
و تنها فرشته ای که بال های کوچکش را در آخرین صندوقچه پاندورا کنار آخرین
کور سوی امید به ودیعه گذاشت
میان ما هزاران هیچ مطلق است....

#رها

#تو هم با من نبودی....
مثل من با من و حتی مثل تن با من...
تو هم با من نبودی..
آنکه می پنداشتم... باید هوا باشد
و یا حتی گمان می کردم اینطور..
باید از خیل خبرچینان...
جدا باشد
تو هم با من نبودی، تو هم با من نبودی
تو هم از ما نبودی تو هم مومن نبودی